Hele fijne kerstdagen en een gezond en voorspoedig 2009!

Ikzelf ben a.s. woensdagmiddag, 1e kerstdag, 2e kerstdag, woensdagmiddag (31e) en nieuwjaarsdag vrij. Das waarschijnlijk niet zo lang als jullie in Nederland brij hebben, maar goed. Zo gaat dat hier. Het is wel lekker rustig op het werk (omdat sommige bedrijven wel dicht gaan).

Er is hier de afgelopen dagen een bult sneeuw gevallen (30cm downtown, dat was bijna een record), dus de wegen zijn glad en de stoep ligt vol met sneeuw. Het heeft wel wat. Vandaag blijft het droog maar vanaf morgen komt er weer een sneeuwfront aangewaaid, dus we hebben gegarandeerd een “white Christmas”, dat is wel gaaf! De temperatuur komt ook niet boven het vriespunt, dus het blijft mooi liggen.

Verder gaat alles OK. Er zijn af en toe wat onstuimigheden op het werk, niet zozeer aan mij gericht, maar het zorgt voor wat onrust. Dus ben zo langzamerhand aan het kijken wat mijn mogelijkheden zijn om een andere baan te zoeken. Zit een beetje ingewikkeld in elkaar met werkvergunningen enzo, dus dat moeten we maar even goed uitzoeken.

Op persoonlijk vlak gaat het des te beter. Ik voel me hier wel op mijn plaats, ook al zitten mijn familie en vrienden een “stukje” verderop. In de liefde gaat het ook nog altijd voortvarend, dus dat is goed

Genoeg geblaat. Bij deze nogmaals fijne feestdagen en tot in het nieuwe jaar!

• Land of Talk Concert (14 november, 2007)
• Zomervakantie in BC:
  • Deel 1
  • Deel 2
  • Deel 3
• Radiohead Concert (19 augustus, 2008)

Verder is alles goed hier. Het leven gaat zijn gangetje wel! Stuur maar een mailtje als je specifieke vragen hebt

• Vancouver Aquarium & Stanley Park
  • Op 31 augustus ben ik met Jesper en Mijin naar het Vancouver Aquarium en Stanley Park geweest.
• Downtown Vancouver & Vuurwerk
  • De volgende dag zijn we met z’n 3′en downtown Vancouver in gegaan en hebben daar van het uitzicht vanaf Harbour Centre en een vuurwerkshow kunnen genieten.
• Canucks Practice & NBA (LA at Seattle)
  • Afgelopen februari ben ik naar een open training van de Vancouver Canucks geweest en vervolgens door naar Seattle om daar een basketbalwedstrijd van de Seattle Sonics en de LA Lakers bij te wonen.
• Cultus Lake & Bridal Falls
  • Begin maart ben ik met Gerko, Rolf en Gerko’s nieuwe huisgenoot Sum wezen kanoen op Cultus Lake en daarna Bridal Falls wezen bekijken.

En dan hier nog een filmpje van het uitzicht wat ik heb vanaf het balkon van mijn appartement. Misschien ook wel leuk om te zien

Het doel van de trip naar Seattle was eigenlijk het bijwonen van een NBA basketbalwedstrijd, die tussen de Seattle Supersonics en de LA Lakers. De wedstrijd was erg gaaf om te zien. We hadden hele goedkope kaartjes ($10), maar dat betekende ook dat we helemaal in de bovenste rij stoelen zaten in een hoek van de arena. Na de eerste helft probeerden we of we niet wat betere plaatsen konden ‘vinden’. Dat lukte uiteindelijk en we hebben de hele tweede helft (3e en 4e periode) in het onderste gedeelte van de arena gezeten aan de lange kant van het veld. We hadden dus perfect uitzicht. De Lakers hebben uiteindelijk dik gewonnen van de Sonics. Niet dat dat wat uitmaakt want ik ben geen aanhanger van beide teams. Al met al was het een leuke ervaring.

Na afloop van de wedstrijd zijn we weer richting Canadese grens gereden, maar niet voordat we nog even getankt hadden in de VS. Een volle tank benzine voor de auto waarin we zaten kost normaal in Canada zo’n CAD $70 (zo’n 47 euro). In de VS echter, kost zo’n zelfde volle tank slechts US $40 (zo’n 26 euro)! Dat is nogal een behoorlijk verschil dus en zeker de moeite waard.

Vorige week heb ik een brief van de Canadese ambassade gekregen dat ik mijn werkvergunning op kon halen bij een zogenaamde “port of entry”, oftewel een plaats waar je het land binnen komt. Dat kan een vliegveld zijn, of een normale grensovergang, zoals wij dat deden. Eenmaal bij de grens aangekomen vroeg de vrouw bij het grenspoortje of iedereen Canadees was. Nou ik dus niet, maar ik zei dat ik een brief voor het ophalen van mijn werkvergunning had. Dus de auto mocht weer geparkeerd worden en we mochten allemaal weer naar binnen.

Aldaar moest ik me melden bij een douanebeambte (immigration officer). Die stelde me een paar vragen, zoals waarom ik hier was, wie mijn toekomstige werkgever was, hoe lang ik hier kwam werken en dergelijke. De antwoorden op die vragen wist hij natuurlijk allemaal al, omdat dat gewoon in het computersysteem staat. Die vragen heb ik namelijk allemaal al beantwoord toen ik mijn werkvergunning aanvroeg. Hij wilde natuurlijk gewoon even horen of ik het ook allemaal wist. Ik mocht even plaatsnemen op een stoel in de wachtruimte en zo’n 5 minuten later mocht ik weer naar hem toekomen. Hij had mijn werkvergunning uitgeprint en vertelde me een aantal regels waar ik me aan moest houden. Zo mag ik niet voor een ander bedrijf werken dan op mijn werkvergunning staat en ik mag ook niet studeren. Dat lijkt me allemaal geen probleem

Dus alles is nu voor elkaar en ik kan full-time aan het werk hier. Nu nog dat Canadese paspoort..

Uiteindelijk is er dus destijds veel te veel afgehaald en sindsdien ben ik altijd huiverig geweest om weer naar de kapper te gaan hier. Maar 2 weken terug moest het toch echt gebeuren. Mijin had een kapper gezien 2 straten van ons appartement vandaan, dus daar ben ik toen maar op een zaterdag naartoe gelopen. Ik was erg benieuwd wat me te wachten stond.

Toen ik binnenkwam zag ik al dat het een prijzig dagje zou gaan worden, want ik kreeg meteen een soort van badjas aan (maar dan van hetzelfde materiaal als zo’n cape bij de kapper) en een drankje aangeboden. Na 5 minuten wachten mocht ik meekomen met de kapster naar de stoel. Daar vroeg ze wat ik wilde doen met mijn haar enzo. Daarna werd ik naar achteren geleid (geen rare dingen denken hier) waar mijn haar werd gewassen met niet alleen shampoo, maar ook conditioner (jaja!).

Vervolgens weer terug naar de stoel waar het daadwerkelijk knippen kon beginnen. Ze deed er redelijk lang over (een uur) maar ondertussen hebben we leuk kunnen praten over van alles en nog wat, dus het leek al met al niet zo lang te duren. Ze was redelijk perfectionistisch, vandaar dat het zo lang duurde.

Toen ze eenmaal tevreden was ging ze wat haar style producten in mijn haren doen. Geen gel ofzo, maar het leek een beetje op verdikt water met een apart geurtje. Het zal wel! Ondertussen werd ik ook nog door 3 verschillende kapsters (waaronder 1 ‘mannelijke’) bekeken en werd mijn kapsel goedkeurend bestempeld als ’surfer hair’. Nou, das wel prima dan.

Vervolgens mocht ik gaan afrekenen. “That’ll be 57 dollars and 85 cents” zei die kerel achter de balie, zonder blikken of blozen. Omgerekend is dat net geen 40 euro. Da’s toch een beste prijs dacht ik zo.

Maar goed, uiteindelijk ziet het er ook prima uit en is er geen tondeuse aan te pas gekomen. Mijin vond het ook mooi, dus dat is dan weer positief. Over een week of 6 maar eens weer gaan nadenken of ik weer naar die zaak ga. Voor $58 kan ik wel een hele week lang eten…

Als alles een beetje schoon en opgeruimd is zal ik wel een aantal foto’s laten zien. Er ligt nu nog een beetje rommel van alle verpakkingen van de meubels enzo.

Happy new year!

Januari: verhuisd van Enschede naar ouderlijk huis.

Februari: voorbereidingen afstudeerstage in Vancouver.

Maart: afstuderen in Vancouver, voor het eerst geskied op Whistler/Blackcomb.

April: vriendin gekregen en baan aangeboden gekregen bij stagebedrijf.

Mei: baan aangenomen.

Juni: trip naar Canadian Rockies, afstudeerscriptie afgemaakt.

Juli: afstudeerscriptie ingeleverd.

Augustus: met Jesper door de VS getourd en afgestudeerd. Klaar met school!

September: in Nederland doorgebracht.

Oktober: weer terug naar Vancouver en vriendin.

November: aanvraag werkvergunning Canada ingediend.

December: nieuw appartement gevonden, verhuisd en samen gaan wonen met vriendin (vanaf morgen dan).

Al met al een hoop gebeurd dus! Laten we hopen dat het nieuwe jaar net zo interessant wordt

Vanmorgen zijn Mijin en ik naar Ikea geweest om een aantal nieuwe meubels uit te zoeken en te bestellen. We hebben een bank, bed (+ toebehoren zoals matras, lattenbodem, kussens, dekbed en dekbedovertrek), salontafel, tv kastje en nog wat aantal andere kleine dingetjes gekocht. Alle grote dingen worden morgen afgeleverd op het nieuwe adres, de rest mochten we zelf meenemen naar huis.

Inmiddels ben ik zo’n beetje klaar met het inpakken van al mijn spulletjes hier en ben ik klaar voor de grote verhuizing naar het nieuwe appartement downtown. Ik kijk er heel erg naar uit. Eindelijk een eigen plekje in deze prachtige stad. Dat het echte leven maar mag beginnen!

Ik wil bij deze iedereen een heel gezond en gelukkig nieuwjaar toewensen! Tot in het nieuwe jaar!

Sinterklaas kennen ze hier niet, dus dat hebben we compleet overgeslagen. Eerlijk gezegd heb ik het ook helemaal niet gemist. Het is toch meer een kinderfeest en thuis deden we er op een avondje met familie na ook vrij weinig aan. Ik ben toch al niet een feestdagenpersoon dus ik vond het wel prima

De TV in ons huis is al een hele tijd kapot. Al voordat ik er bij in kwam in oktober waren de kleuren niet meer in orde. We kijken dus al een tijd naar een tv met alleen groen/geel/blauw beeld. Je kan net zo goed naar een zwart/wit beeld kijken, veel scheelt het niet. Als je dan een keer bij iemand anders bent zie je pas wat de echte kleuren in bijvoorbeeld reclame’s zijn. Dan krijg je dus ook dat je soms “Oohh.. his shirt is supposed to be red instead of blue!” uitkraamt. In het begin vond ik het nogal vervelend, maar je went er aan. Genoeg gezeurd, to the point: deze week krijgen we een andere tv! Eric en Jasmin hebben er eentje over en die kunnen we zo lang we willen lenen. We krijgen er ook een DVD-speler (er staat nog een videorecorder in ons huis!) en een Playstation spelcomputer bij. Uiteraard verhuizen we dat allemaal mee naar het nieuwe appartement straks op 31 december. Hebben we dat in ieder geval al voor elkaar.

Plannen voor kerst: heb ik bijna rond. We gaan in ieder geval met onze Canadese huisgenote een kalkoen soldaat maken. Ze zegt dat ze goed in het bereiden van zo’n ding is, dus dat moeten we maar van d’r aannemen. Dat wordt voor mij in ieder geval mijn eerste echte “turkey dinner”, zoals ze bij Thanksgiving hebben! Ik ben benieuwd.

Oud & nieuw heb ik nog niks voor gepland, maar eerlijk gezegd schenk ik er ook niet teveel aandacht aan. Op oudejaarsdag gaan we verhuizen, dus dat zal ons wel voornamelijk bezig houden

Zoals je hebt kunnen lezen is er weinig interessants van deze kant. Voor nu: een prettige kerst toegewenst! Of zoals ze hier zeggen:

Happy Holidays!

• Lokatie: downtown Vancouver, Burrard St & Smithe St;
• 2 jaar oud gebouw;
• 1 slaapkamer + klein kantoortje + balkon;
• 57m²;
• 21^e verdieping (van de 24 totaal);
• vaatwasser, wasmachine, droger;
• gebouw is voorzien van privébioscoop (18 zitplaatsen), fitnessruimte en lounge (af te huren voor feestjes etc.).

Met andere woorden: perfect voor elkaar. Vanaf eind december kunnen we erin. Ondertussen hard werken en sparen voor meubeltjes en dergelijke. Ik kan in ieder geval niet wachten totdat we erin kunnen!

Nog even een fotootje van het gebouw:

Het gaat om het hoge gedeelte aan de linkerkant. Het onderste stuk is het Scotiabank Theatre. Ja, dat lees je goed, een echte bioscoop met 9 zalen op 1 liftritje afstand…

Mijn weekend begint zo, dus ik brei er weer een eind aan. Tot de volgende keer!

Inmiddels hebben we (ik zeg ‘we’, omdat Mijin erbij in komt ) er zo’n 5 bekeken ondertussen, allemaal nog zonder succes. De appartementen waren prima, evenals de lokaties, maar we zijn telkens niet uitgekozen als de huurder. Hier gaat het namelijk niet via wooncorporaties, maar wordt het meeste gewoon privé verhuurd door de eigenaren van het pand. Die hebben dus ook de keuze wie ze als huurder willen hebben.

Maar afgelopen week kreeg ik te horen dat we eventueel wel het appartement van mijn collega Pam konden overnemen. Zij komt oorspronkelijk uit Japan en gaat daar weer terug naartoe, samen met d’r Canadese man. Haar appartement is op de 21e verdieping van een 2 jaar oud gebouw, voorzien van alle gemakken (vaatwasser!!). Er is zelfs gratis een privébioscoop te huur voor de huurders in dat appartementencomplex waar zo’n 20 man kan zitten. Hoe ideaal is dat! Oh, en de bioscoop Paramount zit ernaast. A.s. zondag gaan we daar takoyaki eten en gelijk het appartement bekijken, maar eigenlijk ligt het al wel zo’n beetje vast dat we het nemen. We zouden er dan vanaf eind december in kunnen.

Afgelopen woensdag ben ik ook nog naar een concert geweest met Mijin. We houden allebei wel van dezelfde soort muziek (indie pop/rock). Afgelopen woensdag speelde in ‘Richard’s on Richards’ Cuff the Duke, met Said the Whale en Land of Talk in het voorprogramma. Nou kende ik Cuff the Duke en Said the Whale helemaal niet, maar ik ging dan ook eigenlijk voor Land of Talk. Ik ben daar al een tijdje fan van en heb hun eerste, en tot nu toe enige, album redelijk platgespeeld al.

Bij binnenkomst van de concertzaal stond er links in de hoek een klein kraampje waar merchandise van de bands werd verkocht. Beetje rondgekeken op dat tafeltje en toen ik opkeek zag ik pas wie er achter het kraampje stond te verkopen. Liz, de zangeres van Land of Talk zelf! Ik fluisterde bij Mijin in het oor “that’s the singer of Land of Talk, right in front of you…”. Haha, best grappig. De bassist stond er ook bij en maar even een praatje meegemaakt. Gevraagd wanneer ze op moesten enzo. Hij wist het niet zeker, maar dacht om 22u. Voor de zekerheid pakte hij nog even zijn telefoon met agenda erbij. 22:30u Bleek dus. Hele aardige mensen, heel ‘down to earth’. Ze zijn ook niet zo bekend verder, dat helpt.

Na afloop van het overigens erg goede concert (ik stond de hele tijd met een big smile op mijn gezicht te kijken en luisteren geloof ik) liepen we weer langs het merchandise kraampje en jawel, ze stonden er weer! Ik wilde wel met ze op de foto en dat was geen probleem:

Links Liz (zangeres, gitaar) en rechts Chris (bass). Je kunt geen aardigere mensen vinden, echt super. Heel normaal, deden niet uit de hoogste en waren oprecht geïnteresseerd in wat wij te vertellen en vragen hadden. Top!

Nou, daar wil ik het eigenlijk wel bij laten. Vanavond nog een klein taco-feestje (benieuwd wat dat gaat worden) en morgen dus het appartement van Pam bekijken. Mijn weekend is wel weer volgepland.

Ohja, Whistler Mountain is inmiddels al opengesteld voor het publiek. Vanaf dit weekend is skiën dus al mogelijk op het grootste gedeelte van Whistler. Eerst maar eventje een beetje trainen(dat kan trouwens ook in dat appartementencomplex), anders hou ik het vast nog geen uur vol :X