December 23rd, 2008
Voor de mensen die hier nog komen:
Hele fijne kerstdagen en een gezond en voorspoedig 2009!
Ikzelf ben a.s. woensdagmiddag, 1e kerstdag, 2e kerstdag, woensdagmiddag (31e) en nieuwjaarsdag vrij. Das waarschijnlijk niet zo lang als jullie in Nederland brij hebben, maar goed. Zo gaat dat hier. Het is wel lekker rustig op het werk (omdat sommige bedrijven wel dicht gaan).
Er is hier de afgelopen dagen een bult sneeuw gevallen (30cm downtown, dat was bijna een record), dus de wegen zijn glad en de stoep ligt vol met sneeuw. Het heeft wel wat. Vandaag blijft het droog maar vanaf morgen komt er weer een sneeuwfront aangewaaid, dus we hebben gegarandeerd een “white Christmas”, dat is wel gaaf! De temperatuur komt ook niet boven het vriespunt, dus het blijft mooi liggen.
Verder gaat alles OK. Er zijn af en toe wat onstuimigheden op het werk, niet zozeer aan mij gericht, maar het zorgt voor wat onrust. Dus ben zo langzamerhand aan het kijken wat mijn mogelijkheden zijn om een andere baan te zoeken. Zit een beetje ingewikkeld in elkaar met werkvergunningen enzo, dus dat moeten we maar even goed uitzoeken.
Op persoonlijk vlak gaat het des te beter. Ik voel me hier wel op mijn plaats, ook al zitten mijn familie en vrienden een “stukje” verderop. In de liefde gaat het ook nog altijd voortvarend, dus dat is goed 
Genoeg geblaat. Bij deze nogmaals fijne feestdagen en tot in het nieuwe jaar!
September 12th, 2008
Weer eens een blogpost, toevallig precies 5 maand na de laaste!
Heb even wat foto’s online gezet op Facebook. In chronologische volgorde:
Verder is alles goed hier. Het leven gaat zijn gangetje wel! Stuur maar een mailtje als je specifieke vragen hebt 
April 12th, 2008
Nou, het is alweer even geleden, maar ik ben er voor gaan zitten en heb eindelijk weer foto’s online gezet. Ik had van de afgelopen zomer, van voor mijn reis naar de VS, nog 2 foto albums die ik nog niet online had gezet. En dan heb ik er ook nog 2 van dit jaar. Ik zal ze even toelichten:
- Vancouver Aquarium & Stanley Park
- Op 31 augustus ben ik met Jesper en Mijin naar het Vancouver Aquarium en Stanley Park geweest.
- Downtown Vancouver & Vuurwerk
- De volgende dag zijn we met z’n 3′en downtown Vancouver in gegaan en hebben daar van het uitzicht vanaf Harbour Centre en een vuurwerkshow kunnen genieten.
- Canucks Practice & NBA (LA at Seattle)
- Afgelopen februari ben ik naar een open training van de Vancouver Canucks geweest en vervolgens door naar Seattle om daar een basketbalwedstrijd van de Seattle Sonics en de LA Lakers bij te wonen.
- Cultus Lake & Bridal Falls
- Begin maart ben ik met Gerko, Rolf en Gerko’s nieuwe huisgenoot Sum wezen kanoen op Cultus Lake en daarna Bridal Falls wezen bekijken.
En dan hier nog een filmpje van het uitzicht wat ik heb vanaf het balkon van mijn appartement. Misschien ook wel leuk om te zien
February 28th, 2008
Afgelopen zondag ben ik met een ex-collega en 2 vrienden van hem naar Seattle geweest. Bij de grens moesten we de auto aan de kant zetten en allemaal naar binnen gaan, omdat ik geen Canadees was en dus zo’n groen formulier in moest vullen (Canadezen kunnen zomaar de grens over naar Amerika). Na een half uurtje konden we ook alweer naar buiten, maar niet voordat ik $6 moest betalen voor mijn tijdelijke visum voor de VS.
Het doel van de trip naar Seattle was eigenlijk het bijwonen van een NBA basketbalwedstrijd, die tussen de Seattle Supersonics en de LA Lakers. De wedstrijd was erg gaaf om te zien. We hadden hele goedkope kaartjes ($10), maar dat betekende ook dat we helemaal in de bovenste rij stoelen zaten in een hoek van de arena. Na de eerste helft probeerden we of we niet wat betere plaatsen konden ‘vinden’. Dat lukte uiteindelijk en we hebben de hele tweede helft (3e en 4e periode) in het onderste gedeelte van de arena gezeten aan de lange kant van het veld. We hadden dus perfect uitzicht. De Lakers hebben uiteindelijk dik gewonnen van de Sonics. Niet dat dat wat uitmaakt want ik ben geen aanhanger van beide teams. Al met al was het een leuke ervaring.
Na afloop van de wedstrijd zijn we weer richting Canadese grens gereden, maar niet voordat we nog even getankt hadden in de VS. Een volle tank benzine voor de auto waarin we zaten kost normaal in Canada zo’n CAD $70 (zo’n 47 euro). In de VS echter, kost zo’n zelfde volle tank slechts US $40 (zo’n 26 euro)! Dat is nogal een behoorlijk verschil dus en zeker de moeite waard.
Vorige week heb ik een brief van de Canadese ambassade gekregen dat ik mijn werkvergunning op kon halen bij een zogenaamde “port of entry”, oftewel een plaats waar je het land binnen komt. Dat kan een vliegveld zijn, of een normale grensovergang, zoals wij dat deden. Eenmaal bij de grens aangekomen vroeg de vrouw bij het grenspoortje of iedereen Canadees was. Nou ik dus niet, maar ik zei dat ik een brief voor het ophalen van mijn werkvergunning had. Dus de auto mocht weer geparkeerd worden en we mochten allemaal weer naar binnen.
Aldaar moest ik me melden bij een douanebeambte (immigration officer). Die stelde me een paar vragen, zoals waarom ik hier was, wie mijn toekomstige werkgever was, hoe lang ik hier kwam werken en dergelijke. De antwoorden op die vragen wist hij natuurlijk allemaal al, omdat dat gewoon in het computersysteem staat. Die vragen heb ik namelijk allemaal al beantwoord toen ik mijn werkvergunning aanvroeg. Hij wilde natuurlijk gewoon even horen of ik het ook allemaal wist. Ik mocht even plaatsnemen op een stoel in de wachtruimte en zo’n 5 minuten later mocht ik weer naar hem toekomen. Hij had mijn werkvergunning uitgeprint en vertelde me een aantal regels waar ik me aan moest houden. Zo mag ik niet voor een ander bedrijf werken dan op mijn werkvergunning staat en ik mag ook niet studeren. Dat lijkt me allemaal geen probleem
Dus alles is nu voor elkaar en ik kan full-time aan het werk hier. Nu nog dat Canadese paspoort..
Zal een dezer dagen nog wel even een paar foto’s van de wedstrijd en van Seattle (nou ja, eigenlijk alleen de Space Needle) online zetten.
January 31st, 2008
Al sinds afgelopen september was ik niet meer naar de kapper geweest. Het was dan ook behoorlijk lang en dus tijd voor een knipbeurt. Nou, de eerste keer dat ik hier naar de kapper ging (ergens in mei 2007 denk ik) was bij zo’n buurtkappertje waar toch voornamelijk allochtone buurtbewoners kwamen. Toen ik daar eenmaal op de stoel zat zei ik dat ze er wel een centimetertje of 2-3 af mochten halen. Het menske pakte echter meteen de tondeuse en begon de achterkant van mijn hoofd bij te werken.
Uiteindelijk is er dus destijds veel te veel afgehaald en sindsdien ben ik altijd huiverig geweest om weer naar de kapper te gaan hier. Maar 2 weken terug moest het toch echt gebeuren. Mijin had een kapper gezien 2 straten van ons appartement vandaan, dus daar ben ik toen maar op een zaterdag naartoe gelopen. Ik was erg benieuwd wat me te wachten stond.
Toen ik binnenkwam zag ik al dat het een prijzig dagje zou gaan worden, want ik kreeg meteen een soort van badjas aan (maar dan van hetzelfde materiaal als zo’n cape bij de kapper) en een drankje aangeboden. Na 5 minuten wachten mocht ik meekomen met de kapster naar de stoel. Daar vroeg ze wat ik wilde doen met mijn haar enzo. Daarna werd ik naar achteren geleid (geen rare dingen denken hier) waar mijn haar werd gewassen met niet alleen shampoo, maar ook conditioner (jaja!).
Vervolgens weer terug naar de stoel waar het daadwerkelijk knippen kon beginnen. Ze deed er redelijk lang over (een uur) maar ondertussen hebben we leuk kunnen praten over van alles en nog wat, dus het leek al met al niet zo lang te duren. Ze was redelijk perfectionistisch, vandaar dat het zo lang duurde.
Toen ze eenmaal tevreden was ging ze wat haar style producten in mijn haren doen. Geen gel ofzo, maar het leek een beetje op verdikt water met een apart geurtje. Het zal wel! Ondertussen werd ik ook nog door 3 verschillende kapsters (waaronder 1 ‘mannelijke’) bekeken en werd mijn kapsel goedkeurend bestempeld als ’surfer hair’. Nou, das wel prima dan.
Vervolgens mocht ik gaan afrekenen. “That’ll be 57 dollars and 85 cents” zei die kerel achter de balie, zonder blikken of blozen. Omgerekend is dat net geen 40 euro. Da’s toch een beste prijs dacht ik zo.
Maar goed, uiteindelijk ziet het er ook prima uit en is er geen tondeuse aan te pas gekomen. Mijin vond het ook mooi, dus dat is dan weer positief. Over een week of 6 maar eens weer gaan nadenken of ik weer naar die zaak ga. Voor $58 kan ik wel een hele week lang eten…
